Bardzo piękna rozmowa. Właśnie moi dziadkowie i szkolne lekcje  (w moich czasach) tak pokazywali przyrodę. Lżej na sercu gdy słyszę, ze rozsądek nie zginął. 

Piękne dzięki :)

.

Dlatego właśnie Tryjanowski …

Wybacz zagapiłem się ..

Mnie było łatwiej, bo wychowywałam się na wsi, a tam przyroda wchodziła przez okna: od maja dosłownie, czyli chrabąszcze, muchy, komary, osy,  a nawet szerszenie. Na strychu mieszkały nietoperze, a w starym parku obok naszego domu sowy. W stawie parkowym i kilku rybnych żabie koncerty nie pozwalały zasnąć wiosną przy otwartym oknie. A zimą dokarmialiśmy sikorki, kowaliki i dzięcioły. Kilka razy do komina wpadły kawki, co sobie na szczycie, bez zgody właścicieli pieców, uparcie wiły gniazda. 

Dzięki mamie nie boję się zbierać kani, a na jasnotę białą nigdy nie powiem: pokrzywa. Ech, rozmarzyłam się...