Pouczenie doskonałe. Polskim symbolem rzeczywistości wyróżnionej jest źródło. A to za sprawą Jacka Malczewskiego (Zatrute źródło). Tytuł tego obrazu jest dwuznaczny ale jednak to poszło w świat. Nagłośnili to niestety fałszywi prorocy Żeromski (Wierna rzeka) i Kaczmarski (Źródło). Dwuznaczni to prorocy, ale ze źródłem udało im się. I ten refren A źródło, a źródło wciąż bije.

Coś do tego dodał Kowalski w Psalmie dziedzicznym, czy jakoś tak to się nazywa. Ale on wprost nazwał to źródło Rzecząpospolitą. Pieśń ta ma aspiracje, ale nie zdobyła takiego rozgłosu jako symbole Żeromskiego i Kaczmarskiego. Z powodów oczywistych. Kowalski zadebiutował na prawicy. I z powodów nieoczywistych. Rzeczpospolita jako dziedzic Sarmacji jest znowu ujściem w bok, odejściem od źródła. Bo źródłem jest wiara. Owszem ona jest wyraźnie wyeksponowana w pieśni Kowalskiego, ale jest również Sarmacja i ta niestety ciągnie w stronę ułudy.  Sarmacja ablowiem to obcy imperialny projekt, sprzedany przodkom, wykorzystany przez nich dla pożytku po trochu, ale w dużym stopniu wykorzystany przeciw nim.  

Najważniejszą sztuką jest oddzielić doktrynę od personaliów. Trzeba utrzymać doktrynę. I o to chodzi. To jest clou programu. Wielki plus.