Król płacił. Co prawda, złoto z apostołów na potrzeby wojenne zużył wcześniej Szujski (odnośny fragment z poniższego cytatu musi odnosic sie do wydarzeń sprzed 1611 roku), ale i tak zostało sporo do rabowania. 

A że figury z litego złota trącą fantastyką... Taka poetyka gatunku. ;)

"I już się zabierali do opuszczenia służby murowej, gdy król dał im zezwolenie, aby w opłacie żołdu wzięli skarbiec książęcy; ale co za słusznem oszacowaniem byłoby wystarczyło na zupełne całej zaległości spłacenie, to oni na swój targ za szczupłą należytości swej cząstkę przyjęli. Była tam statua Zbawiciela od lana bez wydrążenia ze złota, wysokości człowieka zwyczajnego wzrostu, 350 funtów ważąca, którą oni porąbaną na sztuki rozchwytali; dwanaście apostołów tejże wielkości i z tegoż kruszcu. Szujski potrzebami wojennemi przyciśniony na pieniądze przetopić kazał. Były i inne rzadkiego szacunku sprzęty, któremi jednak nasycić się nie mogła chciwość żołnierska, lubo z tak ogromnego składu bogactw nic więcej nad korony, berła, siodła, i właściwe dostojeństwu najwyższemu znamiona w owym skarbcu nie zostawiła. Cokolwiek bądż ugłaskani świętokradzkiem złotem żołnierze przez czas jakiś gorliwie i pilnie sprawowali swoję powinność w odpieraniu oblegających, ucierając się z niemi w ustawicznych to za rzeką Moskwą, to w obwodzie muru białogrodzkiego wycieczkach".