Nie wiem ile razy o tym pisałem, ale widać za mało. Wolność mediów to pewien rodzaj złudzenia, które wytworzyło się przez I wojną światową, w czasie kiedy prasa francuska, brytyjska i amerykańska usiłowały zdewastować niemieckie monarchie w środku Europy, a jednocześnie ocalić monarchię rosyjską. Niemcy przyjęli wyzwanie, przegrali, bo okazało się że nie o to, o czym myśleli, chodzi w rywalizacji wolnych mediów. Po czym złudzenie na moment się pogłębiło, ale zaraz zgasło. My zaś, będąc przez 50 lat pod ruską okupacją tęskniliśmy przez te lata do wolności słowa i wolności prasy. Jak idioci zupełnie.

Dziś podobno rządzą algorytmy i każdy właściciel mediów ustawia je tak, by trafić do maksymalnie dużej grupy czytelników-idiotów. Ja nie rozumiem algorytmów, ale sprawa według mnie, w prostym opisie wygląda tak: media, jako karty w grze politycznej zgrywają się niesłychanie szybko. I nie ma znaczenia, jak są ustawione algorytmy, bo one istniały zawsze, zanim ktoś wpadł na pomysł, by za ich pomocą zarządzać mediami i je opisywać. Tak naprawdę liczą się ludzie. No więc każda odnowa mediów wygląda zawsze tak samo – zatrudnia się tak zwanych „swoich” na stanowiskach kierowniczych oraz mierzwę ambitnych nołnejmów na stanowiskach wołów roboczych. Potem dzieli się pieniądze, które akurat są w nadmiarze, albowiem każda odnowa mediów zaczyna się od dosypania góry pieniędzy do tego worka bez dna. Oczywiście dzieli się je niesprawiedliwie. To znaczy ci co nic nie robią dostają większość pieniędzy. I zaczyna się jazda. Ja takich jazd widziałem już bardzo wiele, począwszy od tej największej, której bohaterami byli dziennikarze GW, robiący kariery w latach 90-tych, i później, za każdym razem gdy do systemu Agory dokładano nowe budżety na zwalczanie polskiego faszyzmu czy inne jakieś zbożne i szczytne cele. Kiedy okazywało się, że materia stawia opór, należało zmienić modus operandi, ale to niewiele pomagało, aż znaleźliśmy się w sytuacji obecnej. Było też kilka innych, znajdujących się poza strukturami Agory, medialnych projektów, które zaczęły się i skończyły w ten sam sposób. Był więc tygodnik Fakt, nie mylić z dzisiejszym Faktem, a także Ozon, zakładany przez Palikota, w których zaczynali kariery Terlikowski z Górnym. Pewnie było jeszcze mnóstwo mniejszych, równie niewydolnych i kosztownych projektów, które zakończyły się tak samo – mniejszą lub większą katastrofą. Nie da się bowiem zarządzać mediami za pomocą algorytmów. To jest wiara w zaklęcia. Jak bardzo katastrofalna pokaże nam przyszłość niedaleka, w której media, jako niewydolne, niepotrzebne i zaprzeczające teoriom o algorytmach, zostaną z przestrzeni publicznej usunięte i zastąpi je wszystkie program o nazwie nie budzącej żadnych wątpliwości – PRAWDA. Przyznam otwarcie że liczę na to, iż Bóg zabierze mnie stąd zanim to nastąpi.

Historia mediów i ich funkcji jest jednym wielkim kłamstwem, które powielane jest w milionach formatów, albowiem celem takiego projektu jest jedno – przekonanie biednych durniów, że tym razem im się uda stworzyć media naprawdę wolne i naprawdę dla ludzi. Już w tym zdaniu zawarta jest degradacja widza i czytelnika, bo jedyne media, które utrzymały się na rynku w stabilnej sytuacji i bardzo długo, czyli media Zjednoczonego Królestwa, wydawane były wbrew tej, obowiązującej dziś tezie. Najważniejsze gazety Brytanii nie były przeznaczone dla ludu, ale dla dżentelmenów czytających w klubach i palarniach. Tego jednak nikt głośno nie powie, tradycja bowiem polskich mediów, to tradycja przedwojennych, tak zwanych „czerwoniaków” czyli socjalistycznych szmat, obliczonych na okantowanie czytelnika półanalfabety. Z takiego punktu startują wszystkie, polskie projekty medialne. I ani mowy nie ma, by to komuś wyjaśnić, ponieważ każdy redaktor, któremu ktoś przekaże budżet na media, staje się z miejsca, poprzez te pieniądze, największym medialnym guru w całej okolicy. W rzeczywistości jest ofiarą i baranem prowadzonym na rzeź. To jednak wyjaśni się później.

Nie można utrzymać dłużej, w perspektywie kilku lat, żadnego projektu medialnego opartego na takim założeniu. No chyba, że za kulisami opracuje się inną strategię, czyli projekt będzie oszukany, wymierzony w czytelnika i przeznaczony do jego zwalczania, a pieniądze będą do niego dosypywane stale, byle tylko odbiorca się nie zorientował i szamał te trucizny podawane mu w ładnych papierkach.

W żadnym innym przypadku projekty medialne nie przetrwają, albowiem z założenia są masowe. To zaś oznacza – nie przeznaczone dla nikogo. Czyli – doprecyzowując – lansujące na przemian dziki strach i marzenia o świętym spokoju. I jeszcze bardziej doprecyzowując – oddzielające władzę od narodu po to, by władza ta mogła spokojnie konsumować zatrute owoce swojego sukcesu. Czy tak będzie również teraz po ogłoszeniu przez Stanowskiego powstania nowych projektów medialnych, które realizowane są pod hasłami – Nam się uda! Stworzyliśmy świetną ekipę! Dziennikarstwo  nie umarło, choć wielu składało je już do trumny! Media społecznościowe nie zabiły dziennikarstwa!

Formuły te, które można było wczoraj przeczytać na iksie, wskazują że wszystko przebiegnie dokładnie tak, jak napisałem wyżej. Ludzie zaś, którzy sami siebie uważają za istotny nadzwyczajne, skończą jak wszyscy inni wcześniej. Zacznie się od wymiany pojedynczych osób, a skończy na wymianie zespołu i reformie projektu – jeśli będą pieniądze – lub jego zamknięciu – jeśli ich nie będzie. A to czy one będą czy nie zależy od woli politycznej sił za projektem stojących. Nie od algorytmów.

Wczoraj silnie sugerowano, że projekty Stanowskiego są ostatnią nadzieją dla wolnego słowa, bo on robi co chce, a reszta się komuś tam wysługuje. O jego zaś niezależności świadczy program nakręcony przez Marię Wiernikowską. No, ale także ta świetna ekipa, którą zgromadził. Sprawę postawiono tak, by wskazać iż Stanowski i Wiernikowska to ostatnia nadzieja białych, a ci, co ich atakują, to zakłamane mendy, co wcześniej atakowali żołnierzy na granicy i bratali się z Moskwą, a dziś czują wstręt do rzetelnie podanej informacji.

No cóż….może powtórzę, to co napisałem na początku – wolność mediów to pewien rodzaj złudzenia.

Wśród krytyków Stanowskiego i Wiernikowskiej są zaś nie tylko media i ludzie związani z KO, choć oczywiście tak byłoby dla  obydwojga wygodniej.

Mamy to szczęście, że nikt nas nie zauważa i nie traktuje serio, albowiem formaty, które tu lansujemy idą wbrew naiwnym i głupkowatym teoriom, sprzedawanym dziś jako wielkie rewelacje. Ja zaś jestem przekonany, że mam rację. Czy ją mam rzeczywiście? Czas pokaże. Cieszmy się wolnością, bo łatwo może się zdarzyć iż kolejna ekipa nieudaczników uzna, że wszystkie klęski będące ich udziałem to wina takich jak my niedobitków, co tam piszczą po kątach swoimi jakimiś narzeczami. Trzeba to robactwo wytłuc, zabronić im mówić i pisać i wtedy dopiero zapanuje prawdziwa wolność, prawdziwa prawda i prawdziwie wolne dziennikarstwo. Ja sobie taką sytuację potrafię wyobrazić bardzo łatwo. Oto wczoraj czy przedwczoraj na moje, jakże przecież słuszne krytyki, odpowiedziała jednak ze sław dziennikarskich sugerując, że chyba mam jakieś kompleksy. Jasne, człowiek uczciwy próbujący powstrzymać wariata, od czynów zmierzających ku katastrofie, z pewnością podejmuje takie akcje dlatego, że ma kompleksy. Nie może być inaczej.

Za chwilę usłyszymy, że kompleksy mają wszyscy, którzy krytykują projekty Stanowskiego, bo te są pisowskie, a może nawet prezydenckie. No, a jak tu w świecie wolnych mediów krytykować PiS czy prezydenta? Toć toczy się wojna na śmierć i życie? To prawda toczy się, ale wojny nie wygrywa się pyskówkami i angażowaniem oszukanych mas w głupkowate medialnej projekty. Po to, by samemu zmniejszyć ryzyko oberwania po łbie. Media nie spowodują napływu nowych wyborców do PiS i nie powiększą obozu prezydenckiego. Na pewno zaś nie zrobią tego media realizowane wskazanym sposobem. No, ale każdy może sobie pleść na własną szyję sznur, jaki mu się podoba. Powodzenia.

Do jutra rana trwa niewielka promocja na te tytuły

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/basn-jak-niedzwiedz-polskie-historie-tom-1/

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/1000-lat-naszej-wspolnoty/

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/historia-pomorza/

 

---

tagi: polityka  prawda  media  wolność  kłamstwa  stanowski  wiernikowska  algorytmy 

	gabriel-maciejewski
	10 lutego 2026 08:22

20     1598    13 zaloguj sie by polubić