Prócz wczorajszego odkrycia, że filmowcom i dziennikarzom nie potrzebna jest do szczęścia publiczność, a wręcz przeszkadza im ona w osiąganiu celów biznesowych i towarzyskich, dokonałem dziś jeszcze innego. Oto politykom i prorokom przyszłych wojen nie jest do niczego potrzebna żadna uszczegółowiona wiedza. I nie ma znaczenia czy chodzi o wiedzę z zakresu historii czy współczesnej geopolityki.

Wiele złego można było powiedzieć o historii sztuki i historykach sztuki, do czego sam się przyczyniałem, nie można im jednak było zarzucić negacji podstawowego założenia metodologicznego – jeśli wypowiadasz się o jakimś obiekcie spróbuj go najpierw obejrzeć. Jeśli jest to z jakichś powodów niemożliwe, lepiej się zamknij i zajmij czymś innym.

Ten wymóg, jakże istotny dla takiej pseudonauki, jak historia sztuki, wydaje się być całkowicie zbędny w geopolityce. A najbardziej widoczne to jest w relacjach z Rosją. Im bardziej ktoś nie zna Rosji, im mniej tam bywał, im mniej wie o jej historii, im bardziej jest powierzchowny i skupiony na sobie, tym więcej ma do powiedzenia na temat relacji polsko-rosyjskich i europejsko-rosyjskich. Wszystkie zaś opinie wygłasza tonem tak pewnym siebie, jakby ostatnie dwadzieścia lat spędził w tajnych strukturach rosyjskich służb.

Dlaczego, mając świadomość takich ograniczeń, Polacy wierzą takim mitomanom? Myślę, że Rosjanie dbają o to, byśmy w to wierzyli. Bo to jest dla nich wygodne i bezpieczne. Rosja rozumiana jest bowiem przez Rosjan, jako obszar na mapie wobec którego każdy musi się określić w dodatku według rosyjskich instrukcji. Bo czymże innym jak nie ich realizowaniem jest pieprzenie w kółko o tym, że Polska znalazła się dziś w epoce przedwojennej? Co powtarzają dziennikarze, generałowie i politycy. Nie wiemy, w jakiej epoce jest Polska, bo ludzie o których tu piszę są odpowiedzialni za całkowite uprzedmiotowienie Polski na arenie międzynarodowej. To zaś oznacza brak dostępu do informacji istotnych, a także przymus mielenia fejknewsów, by utrzymać się na pozycjach proroków mniejszych i różnych mełamedów. I jedynie to jest istotne dla rodzimych naszych mędrców, nie zaś prawda i dobrze widoczne w historii schematy konfrontacji polsko-rosyjskich, z których korzystałby każdy myślący geoanalityk na zachodzie. Dlaczego tego nie czyni? Bo od Rosji oddzielają go Niemcy i Europa Środkowa. Ma więc inny punkt widzenia i inne priorytety. My zaś mamy inne i nie możemy, wobec swojej historii i położenia geograficznego, korzystać z jego wzorów. To zrozumieć najtrudniej, bo prorocy mniejsi, by się uwiarygodnić, muszą powoływać się na autorytety zachodnie, których wypowiedzi i przemyślenia nijak się nie mają do naszych doświadczeń historycznych.

Biorąc pod uwagę to wszystko musimy stwierdzić jasno, że wszyscy ci ludzie, co zabierają się za objaśnianie nam świata, są niepotrzebni, głupkowaci, roszczeniowi i potencjalnie niebezpieczni. Także dla siebie, co mam nadzieję zemści się na nich wcześniej niż na nas.

Musimy bowiem przyjąć, że najważniejszym i podstawowym założeniem polityki rosyjskiej w Europie i USA jest kwestia podobna do tej, którą wskazałem w przypadku historyków sztuki, ale rozumiana odwrotnie – nikt nie może dowiedzieć się jaka jest Rosja. Stąd rosyjska machina propagandowa działa na pełnych obrotach zawsze. No chyba, że akurat nie ma pieniędzy, wtedy posługuje się pożytecznymi idiotami. Co jest łatwe, albowiem w momentach, kiedy są oni niepotrzebni, działa propaganda, przekonująca ogłupiałe narody, że Rosja to kultura najwyższego sortu. I nieustająco przygotowuje dla nich podglebie.

Najważniejszym założeniem rosyjskiej propagandy jest konsekwentne ukrywanie jej handlowych i prywatnych relacji z elitami politycznymi i biznesowymi zachodu. Przy jednoczesnym demonstrowaniu wrogości dla tych elit.

Mamy więc sytuację taką – jeśli Rosja nie prowadzi akurat wojny przeciwko Polsce zalewa ją artystycznym i literackim chłamem, który infekuje mózgi na całe pokolenia. Rosyjskie książki zaś trafiają do kanonu lektur, albowiem są promowane także na zachodzie, jako dzieła ubogacające całą ludzkość. I tak historia studenta mordercy, co za zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem dostał osiem lat osiedlenia na Syberii w towarzystwie swojej młodocianej flamy, a potem został konfidentem ochrany, uznawana jest powszechnie za arcydzieło literackiej psychologii. I ani mowy nie ma, żeby to zmienić, bo wchodzący w życie kandydaci na proroków mniejszych muszą się przecież wobec czegoś określać. A to coś musi być powszechnie zrozumiałe i czytelne od razu. No i taką funkcję pełni literatura rosyjska.

Bywa jednak tak, że Rosji nie stać na takie ekstrawagancje, bo akurat prowadzi wojnę, albo miejscowe gangi tak się rozbestwiły w lenistwie i życiu ponad stan, że nikomu się nic nie chce planować i robić. Wtedy uruchamia się pożytecznych idiotów, których sukces jest zagwarantowany przez odpowiednią uprawę intelektualnych elit w krajach sąsiednich. To znaczy taki elitariusz jeden z drugim, prędzej da sobie – pardon – odciąć jądra niż powie, że Dostojewski jest roszczeniowym oszustem.

Pożyteczni idioci, by zyskać rozgłos i uznanie, zaczynają od kwestionowania najważniejszych założeń powszechnej komunikacji, obracającej się w naszym przypadku wokół kwestii odpowiedzialności za zbrodnie wojenne w latach 1939-1945. I mówią – nie było komór gazowych. Na tym samym jednak oddechu wskazują na szereg zbrodni ukraińskich dokonanych na Żydach. I rozdźwięk pomiędzy tymi sprawami w ogóle im nie przeszkadza, bo i jak mógłby przeszkadzać w kraju, w którym Zbrodnia i kara uważana jest za arcydzieło i ciągle znajduje się w kanonie lektur szkolnych?

Logika nie interesuje pożytecznych idiotów, tak jak nie interesują ich konsekwencje wypowiadanych słów, które mogą być przecież wykorzystane w narracjach Polsce wrogich, a pozornie z propagandą rosyjską nie mających nic wspólnego. Bo skoro nie było komór gazowych, to nie było też masowych mordów. A skoro tak, to nie ma odpowiedzialności zbiorowej wynikającej z masowego poparcia udzielonego w wyborach roku 1933 pewnemu niespełnionemu malarzowi. Tak daleko myśli pożytecznych idiotów nie wybiegają, ale świat nie składa się tylko z nich. Istnieją jeszcze idioci niepożyteczni, czyli złośliwi, a także idioci o inklinacjach zbrodniczych.

Skoro zaś nie było komór gazowych, to może należałoby je zbudować? Tak sobie myślą ci ostatni, których wymieniłem. I zapędzić do nich tych, co uporczywie twierdzą, że były. Bo dlaczego niby nie? Po co mają kolportować swoje kłamstwa, kiedy coś już zostało ustalone ponad wszelką wątpliwość.

Czy Rosjanie staną po stronie swoich pożytecznych idiotów? No nie, bo oni takich rzeczy nie robią, albowiem wektory lojalności są u nich zwrócone do wewnątrz. Odwrotnie niż u nas, pragnących sobie zjednać sojuszników i sympatię poza granicami, także poza granicami naturalnych środowisk towarzyskich. Czego raczej czynić nie należy, bo od wielu dekad mamy wokół zdecydowaną przewagę pożytecznych idiotów. Im są oni młodsi bym bardziej im się zdaje, że dostąpią łaski nieśmiertelności, a ich słowa nie będą miały żadnych konsekwencji. Otóż będą miały, bo idioci złośliwi, zainspirowani przez Rosjan już się o to postarają. Konsekwencje te obejmą nas wszystkich, a kiedy to się stanie będziemy się już tylko mogli modlić, by w drodze do tych komór gazowych zapakowali nas razem z głównodowodzącymi pożytecznymi idiotami, byśmy im mogli uprzyjemnić w maksymalnym zakresie podróż bydlęcym wagonem.

Pora na koniec na zabieg stylistyczny, który poszerzy nam panoramę opisywanych tu zjawisk. Otóż w przeciwieństwie do nas, a uważam to za okoliczność sprzyjającą, Rosjanie popadają w bardzo tanią i łatwą do zdemaskowania mitomanię. I zarażają nią swoje zidiociałe sługi. I tak wielu z nich uważa, że walczy ze smokami, kopiąc przy tym propagandowy dół dla swoich współbraci, których traktują z niezrozumiałą pogardą, albowiem to oni są idiotami, a nie my. Wielu jest przekonanych, że są drużyną pierścienia, która ratuje świat przed złem i zachowują się przy tym gorzej i mniej konsekwentnie niż sam Tolkien pisząc te swoje dyrdymały. Przekonani, rzecz jasna, że mają one – a co za tym idzie także ich naśladownictwa – walor hipnotyczny. Nie mają. Są za to silnie demaskatorskie i przez to odbierają skuteczność pożytecznym idiotom.

No dobra, teraz już na pewno będzie końcówka. Komu i do czego jest dziś potrzebny Stefan Batory? Pożytecznym idiotom do niczego, bo oni wierzą w jednorożce i korzystają z formatów fantasy. Król Stefan zaś był realistą. I świadom tego, na co się porywa, najpierw otoczył się żydowskimi ochroniarzami, całkowicie wyalienowanymi na terenie północnych rubieży Litwy i w Moskwie, potem wprowadził cenzurę w armii, a do tego uodpornił się na wpływy z najpotężniejszych stolic zachodu. Czego nie można było w żaden sposób powiedzieć o Moskwie. Popełnił jednak kilka istotnych błędów i zlekceważył najważniejszych zdrajców, takich jak Olbracht Łaski. Dlaczego to zrobił? Kwestia ta powinna być przedmiotem osobnych studiów, ale nie będzie, bo nigdy nie zyska ani pieczątki niemieckiej, ani angielskiej ani tym bardziej rosyjskiej. Tak więc żaden prorok mniejszy nie może się na niej lansować, a to oznacza, że nie jest ona brana pod uwagę, jako istotny element dyplomatycznej i wojennej edukacji polskich elit. Te bowiem mogą korzystać jedynie z takich uwierzytelnień.

Król Stefan, będąc elementem obcym w polskiej polityce i historii, dobrze rozumiał – bo z zewnątrz widać najlepiej – jakie problemy trzeba rozwiązać, by osiągnąć sukces. Musiał się jednak na kimś oprzeć i to zaważyło na jego tragedii, albowiem – i to wynika jasno ze wszystkich książek, które wydaliśmy – najważniejszym problemem Polski jako bytu politycznego trwającego przez kilkaset lat są personalia. Te bowiem – o czym nadmieniam już dziś czwarty raz – kształtuje Rosja, poprzez zainteresowane współpracą z nią koła biznesowe na zachodzie. Tak było, jest i będzie, dopóki się nie opamiętamy i nie przestaniemy wierzyć w jednorożce.

Wydaliśmy dwie książki o królu Stefanie, a jak Bóg da, wydamy jeszcze trzecią. Żadna z nich nigdy nie znajdzie się w kanonie lektur. Co dla każdego powinno być oczywiste. Hubert zaś narysował i wydał komiks o nim. I ten komiks, w wersji kolorowej znów jest w sprzedaży.

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/czary-na-dworze-batorego/

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/czy-krolobojstwo-krytyczne-studium-o-smierci-krola-stefana-wielkiego-batorego/

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/stefan-wielki-batory-komiks-huberta-czajkowskiego/

 

Na koniec macie jeszcze ogłoszenie Ojca Antoniego Rachmajdy

---

tagi: wojna  polska  propaganda  rosja  zachód  pożyteczni idioci 

	gabriel-maciejewski
	26 listopada 2025 09:54

42     1608    10 zaloguj sie by polubić