Wczoraj jakaś obca pani robiła nam ukradkiem zdjęcia, stojąc w dodatku tyłem do naszego stoiska i cykając foty niejako spod łokcia. Ludzie są naprawdę dziwni.

Większość oferty jaka jest dostępna na kończących się dzisiaj Targach Książki Historycznej to oferta wydawnictw państwowych i placówek kulturalnych. Dla mnie nie ma to znaczenia, ale niesamowite jest to, że niektórzy prywatni wydawcy wycofali się z targów.

Inna pani kazała sobie rozfoliować wspomnienia Hipolita Milewskiego i zapytała, po ich przekartkowaniu, dlaczego nie ma redakcji naukowej? Zapytałem – po co? Przedłużyłoby to pracę nad edycją i podniosło cenę książki, która i tak jest wysoka. No, a chodzi o to, by tekst trafił do czytelnika. – To zależy czy robi się komercję czy nie – odpowiedziała. Wyjaśniłem jej więc, że moje wydawnictwo to czysta komercja. Moją motywacją zaś jest wyłącznie zysk. Zdziwiła się i poszła, nie kupując niczego. Bo i jak tu uwierzyć, że ktoś może sprzedawać książki, w których nie ma poważnej, naukowej redakcji?

Myślę, że dojrzałem do tego, by w krótkim, syntetycznym tekście, ująć istotę patologii księgarskich i wydawniczych w Polsce. Oto ona.

Wydawcy prywatni dzielą się na uprzywilejowanych i zwykłych. Ci pierwsi korzystają z różnych form dofinansowania, a na targach po prostu nie płacą za stoiska. Mają jednak konkurencję w postaci państwowych instytucji kultury, które już dawno nie są składowiskiem emerytowanych nudziarzy, ale miejscem gdzie zatrudnia się ludzi młodych i dynamicznych, serio traktujących swoją misję. Doczekaliśmy się tego wreszcie po 30 latach tak zwanej wolnej Polski. Instytucje te chętnie będą się prezentować na targach, bo zależy na tym ich pracownikom. I mają budżet na tę prezentację. Uprzywilejowani wydawcy prywatni zaś, mogą się co najwyżej obrazić. Wydawcy zwykli wzruszą ramionami i będą dalej robić swoje.

Najgorsi są jednak ludzie, którzy zabierają się za promocję książki z zaangażowaniem i przekonaniem, że należą do kasty znawców. Większość z nich jest także przekonana, że czytelnik jest od nich głupszy, a także że oczekuje od autorów i wydawców treści, które poruszają czułe struny w sercu. To nie jest prawda, ale niektórzy czytelnicy są tak wyćwiczeni w relacji z wydawcami i autorami sprzedającymi emocje, że od razu zachowują się tak, jakby to była prawda. Czyli zaczynają udawać głupszych niż są.

Nasze stoisko budzi więc zdziwienie. Przecież nie można kolportować tak dziwacznych treści, bo komu to jest potrzebne? Z wydawcami i autorami jest prawie tak samo, jak z historykami sztuki i archeologami. Mając do dyspozycji materiał, który broni się sam, sam z siebie jest ciekawy i ma dużą dynamikę, robią wszystko – z pokolenia na pokolenie w dodatku – by z tego materiału uczynić szare mydło wymieszane z buraczaną marmeladą i sprzedawać to potem na porcje, w przekonaniu iż są to niezwykłe jakieś delicje.

Ten trend jest dominujący. Bierze się on z poczucia wybraństwa, które w istocie jest degradacją i służbą nie wiadomo dla jakich panów. No i z przekonania, że czytelnik nic nie rozumie. To jest właśnie istota zjawiska nazywanego czasem dziedzictwem komuny.

Istotą rynku wydawniczego zaś jest wystylizowane nudziarstwo. Wynika ono z przekonania, że nic poza mieleniem tych samych formatów nie ma sensu. Rynek bowiem jest podzielony trwale i żadne zmiany na nim nie zajdą. To znaczy mamy tam miłośników Sienkiewicza, Wielkiej Lechii i tych co zbierają guziki od mundurów, a potem się tym ekscytują, przeglądając kolekcję wraz z kolegami z wojska.

Innych czytelników nie ma i być nie może. Oni oczywiście są i zaglądają do nas, a także do innych wydawców. Tak zwani „nasi ludzie” porozumiewają się wypracowanym na tym blogu przez lata językiem i czują się z tym dobrze. Jest jednak sporo klientów, którzy chcieliby się czegoś dowiedzieć, ale nie mają odwagi zapytać, albo wpadają w opisaną wyżej manierę, dominującą w relacjach pomiędzy wydawcą, a czytelnikiem. Wczoraj rozmawiałem z panem, który kupił książki Pawła Zycha i, co okazało się trakcie rozmowy, był doskonale zorientowany w różnych sprawach, ale udawał że nie jest. Była to też forma obrony przed treściami, które nie mają powszechnej akceptacji, ale z jakichś powodów istnieją i są dostępne, a także przez niektórych poszukiwane. Sporo jest takich klientów.

Dziś ostatni dzień targów. I nie powiem – bywało lepiej, ale narzekać nie można. Zobaczymy co się wydarzy dzisiaj.  

Wczoraj podeszła do nas jakaś pani, która zapytała, czy jeździmy na tragi także do miejsc odległych. Zapytałem do jakich. Okazało się, że do Krynicy-Zdroju, gdzie pod koniec stycznia organizowane są targi w głównej pijalni wód mineralnych. Są to Sądeckie Targi Książki, o których usłyszałem pierwszy raz w życiu. Ja tam nigdy nie byłem, ale uznałem że gra jest warta świeczki. Nie zauważyłem jednak, że na rozpisce, którą pani nam zostawiła napisane jest iż organizatorzy zapewniają tylko miejsce, czyli podłogę, stoiska nie są zabudowane i nie ma w ogóle stołów. To trochę słabo, bo nawet w Ojrzanowie, na organizowanych przeze mnie targach są stoły. Kłopot jest też taki, że mój duży samochód zachowuje się dziwnie i wolałbym nim nie jechać tak daleko. W ten mniejszy zaś książki i stół nie wejdą, zwłaszcza, że musimy tam pojechać we trójkę. Mam więc pytanie takie – czy ktoś z czytelników mieszka może w pobliżu Krynicy-Zdroju, chodzi o tę Krynicę koło Nowego Sącza, i mógłby nam pożyczyć na trzy dni dwa metry jakiegoś blatu, żebyśmy mogli wziąć udział w tych targach? A może nawet więcej niż dwa? Niestety sprawy mają się tak, że nieraz drobne szczegóły decydują o sukcesie. I to jest właśnie taki moment. Można rzec, że powinienem naprawić swoje duże auto i nie przejmować się dalej niczym. No tak, ale nikt nie chce go zdiagnozować, a ono wydaje dziwne piski w trakcie jazdy. No nic, mniejsza o to. Ja bym się do tej Krynicy wybrał, bo i ta pijalnia wód jest bardzo zachęcająca i impreza wydaje się być duża, a także pewne inne szczegóły wskazują, że udział mógłby okazać się zyskowny i jakoś rokować na przyszłość. Jeśli ktoś może mi pomóc w rozwiązaniu tego logistycznego problemu odwdzięczę się pakietem książek.

Dziś stoimy na targach do 17.00, zapraszam.

W sprzedaży mamy już wznowiony komiks Huberta o Stefanie Batorym

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/stefan-wielki-batory-komiks-huberta-czajkowskiego/

 

---

tagi: sprzedaż  targi książki  promocja  treść  dziwne zjawiska 

	gabriel-maciejewski
	30 listopada 2025 07:40

38     1914    12 zaloguj sie by polubić