W pamiętnym, ale zapomnianym już filmie „Odrażający brudni źli”, który po włosku nazywał się „La famiglia” jest taka oto scena: rodzina skończonych patusów, staje w obliczu katastrofy, bo inne patusy przychodzą z papierem, który udowadnia, że śmietnik – miejsce gdzie żyją ci pierwsi – nie należy w istocie do nich. Robi się nerwowo, ale szefowa gangu zajmującego ten bardak, domaga się okazania papieru. Idioci, którzy z nim przyszli godzą się na to i podają jej dokument. Ona daje go synowi, ten swojemu bratu, tamten jeszcze komuś i dokument znika. Przybysze, którzy chcieli zająć slums dla siebie oburzają się początkowo, ale nie mogą nic zrobić i odchodzą z kwitkiem. Tak właśnie wygląda polska strategia PR. Dodatkowo jest ona jeszcze wzmocniona popisami, których patusy z filmu nie demonstrowały, ale u nas takie demonstracje odbywają się notorycznie. Chodzi o przyznawanie się do nie swoich win, a także demonstrowanie gotowości do zmiany okoliczności za pomocą siły. To się nie może udać, bo ważny dokument został przekazany wrogom, którzy nie ustąpią. Zamiast siły zaś patusy okazały słabość i rozeszły się każdy w swoją stronę.

I tak w Polsce środowiska lewicowe, nieważne co i po kim dziedziczące, wyzywają Polaków od antysemitów, wskazują na niepopełnione lub popełnione przez kogoś innego zbrodnie, byle tylko utrzymać odpowiednią temperaturę wrzenia nastrojów. I zakwestionować przy tym sens innych niż służalcza postaw.  Zresztą – nie tylko lewica tak czyni, bo przypomnę, że całkiem prawicowy pan Zychowicz pisał kiedyś o stu metrach kwadratowych żydowskiej krwi rozlanej na bagnie, a wytoczonej przez polskim oprawców. I nikt już o tym nie pamięta, a podcasty pana Zychowicza są oglądane z uwagą przez rzesze całe różnych niedorobieńców.

Na takie dictum aktywizuje się natychmiast poseł Braun, który od piętnastu lat opowiada te same historie i żeby je nieco wzmocnić, niczym rozcieńczoną wódkę spirytusem, odpala gaśnicę. Przekaz jest taki, że nie możemy pozwolić na to, by Żydzi zamknęli nam usta. No, ale właśnie pozwalamy, bo chyba nikt nie traktuje poważnie naśladowców pana Brauna, którzy zbierają się, po pięć osób, na ryneczkach polskich miast i tam powtarzają to co usłyszeli od pana posła. Tyle, że bez jego udawanej powagi. Z nadzieją za to oczywiście, że taka postawa jest sprawcza i skuteczna. Uprzejmie donoszę, że nie jest, ale rozumiem ten rodzaj frajdy. Jeśli ktoś sam z siebie nie umie nic wymyślić, ani niczego skojarzyć, bardzo chętnie sięga po suflowane wzory wypowiedzi i postaw.

Wczoraj wysłuchałem, a miałem przy tym dejavu, jak poseł Braun opowiada historię Ariela Toafa, człowieka, który był synem rabina Rzymu, a do tego napisał książkę o mordach rytualnych w judaizmie, gdzie wykazał, że w społeczności żydowskiej istniały grupy sfanatyzowanych wyznawców, które takich mordów dokonywały. Afera była na czternaście fajerek, bo wszyscy rabini Włoch się oburzyli, choć przecież Toaf uzasadnił swoje przypuszczenia tym, że owe krwawe ofiary to była reakcja na szaleństwo krucjat.

Poseł Braun opowiada tę samą historię, cały czas źle ją akcentując, bo inny sposób akcentowania nie jest mu potrzebny. Podobnie jak nie jest mu potrzebna polemika z nikim. Mówi bowiem do lustra.

Książka Toafa została wykupiona i nastał spokój. Teraz od czasu do czasu ktoś – jak poseł Braun – przypomina ją by wywołać falę oburzenia w sercach prostaczków. I to się za każdym razem udaje. I za każdym razem mija, jak fala dreszczy. To już było. My jednak musimy rzecz wyakcentować inaczej. Co jest najważniejsze w opisie mordów rytualnych Toafa? Czy są to owe grupy fanatyków? Nie clou tego opisu to „szaleństwo krucjat”. Myślę, że ktoś w środowisku włoskich uczonych mediewistów, zaczął się kręcić wokół tematów, które mogły wpłynąć – po tysiącu lat – na ocenę owego „szaleństwa krucjat”. Odpalono więc Ariela Toafa i wszyscy pobiegli z bekiem do niego. Był rok 2007 i zmieniał się całkowicie rynek dystrybucji informacji. W Polsce na tej kontrowersji upasło się paru cwaniaków. Nie tylko szlachetny i mądry poseł Braun, ale także istoty takie jak Zychowicz i Lisicki, którzy roztrząsali ten problem, z fałszywym zamyśleniem na gębie, w przekonaniu, że broniąc Żydów przed Żydami, coś na tym zyskają. To jest możliwe, ale jedynie w okolicznościach ukazanych w filmie „La famiglia”, gdzie dostęp do informacji istotnych jest reglamentowany przez przyrodzone i utrzymywane na stałym poziomie ograniczenia. Te z kolei powodują, że la famiglia nie potrafi, w masie i pojedynczo zrobić niczego, by opuścić swój slums. Jeden chyba tylko jeździł do Rzymu kradzionym skuterem, żeby tam uwodzić jakieś znudzone babki, ale to wszystko. I tak sobie tu właśnie w Polszcze naszej żyjemy. Najlepsze jest jednak to, że posłowie i reprezentanci partii, która teoretycznie rozdaje karty w lokalnej polityce, zaczęli określać się nie wobec Żydów, do czego już przywykliśmy, ale wobec Brauna, który określa siebie i swoich wyznawców wobec Żydów. Wczoraj przez media i sieć przeleciała wypowiedź posła Sasina, który powiedział, że woli Brauna od Tuska. Od razu zareagował prezes, zwołując jakieś zebrania, gdzie ponoć będzie się dyscyplinować takich jak Sasin.

Ja mam taką propozycję – wyeliminujmy z naszej konwersacji, to co Braun nazywa „stałymi fragmentami gry”. A wtedy i demonstracje uliczne nie będą potrzebne, nie będzie się trzeba przebierać w dziwne łachy i nie będzie konieczności składania hołdów Żydom, za każdym razem kiedy poseł Braun przypomni sobie, że spada mu popularność i musi zaprezentować ludziom jakąś starą śpiewkę z dawnych czasów. I nikt nie zabierze nam żadnego ważnego dokumentu, albowiem nie będziemy się musieli uwiarygadniać za pomocą takich rzeczy. Zrobimy to poprzez zanegowanie sensu postaw naszych wrogów. Że co? Że nie można tego zrobić? Oczywiście, że nie można, bo przecież wtedy wszyscy liderzy prawicy stracą możliwość prezentowania swoich szajb i deficytów wprost na ulicznym bruku. A takiego słodkiego owocu nie porzuci tutaj nikt. Zupełnie jak w tym filmie „Odrażający, brudni, źli” – demonstracja jest ważniejsza niż skuteczność. I są tacy, którzy pilnują, żeby stan ten nie zmienił się nigdy. I nie są to bynajmniej Żydzi, bo jeśli oni mają z tym stanem rzeczy coś wspólnego, to jedynie poprzez wynajętych podwykonawców, bo sami do slumsów Europy Środkowej nie zaglądają.

To czego potrzebujemy, to zmiana optyki, bo we wspomnianym filmie, w dole, u podnóża wzgórz, na których rozlokowały się slumsy z odrażającymi, brudnymi i złymi, rozciągał się Rzym, ze wszystkimi swoimi historycznymi warstwami. Nikogo jednak w tym filmie on nie interesował. Z nami musi być inaczej.

Ogłaszam, że 15 grudnia kończę promocję na nawigatory, podnoszę ceny i zamykam wydawanie kwartalnika w przyszłym roku. Na razie w cenie promocyjnej są te oto numery.

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-41-galicja/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-40-poswiecony-pociagom-pancernym/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-39-poswiecony-szermierce-i-pojedynkom-na-bron-biala/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-38-wegierski/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-luzyce-nr-37/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-36-poswiecony-morzu-i-zwiazkom-rzeczpospolitej-obojga-narodow-z-morzem/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-35-o-cukrze-i-weglowodanach-w-ujeciu-medycznym-i-historycznym/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-34-numer-o-zlocie/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-33/

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/szkola-nawigatorow-nr-32/

 

---

tagi: polacy  żydzi  komunikacja  braun  kłamstwa  sława  popularność  lans 

	gabriel-maciejewski
	11 grudnia 2025 09:43

56     1954    13 zaloguj sie by polubić