Czasem oglądam filmy pokazujące sytuację w Wielkiej Brytanii, gdzie wielu Polaków mieszka i na bieżąco relacjonuje kwestie dotyczące migracji. Nie wiem, jak Wam, ale mi się to wszystko kojarzy z rewolucją w Rosji, albowiem metody, jakie zastosowano przy dewastacji Europy są niemal identyczne. Zacznijmy jednak od tego, co różni obydwie sytuacje.

Nie ma wojny, ani armii która byłaby gotowa walczyć w imię rewolucji. Tak to wygląda na pierwszy rzut oka. Są tylko agitatorzy, a ci nie są przez prawo ścigani, ale oni właśnie są prawem. Stąd przeciwnicy migracji mogą jedynie bezradnie patrzeć na to co się dzieje i wyrażać swoje niepokoje w ulicznych, pokojowych protestach. Czyli w zasadzie demonstrują swoją bezradność wobec policji, która zastąpiła strażników rewolucji i wobec samych migrantów, którzy widzą ich słabość. Car także sprzyja rewolucji, ale nie wiadomo czy został przekupiony czy przestraszony, czy może uważa że jemu nic się stać nie może. Cały ciężar agitacji rewolucyjnej wzięły na siebie państwowe media.

Tego wszystkiego w Rosji nie było. Zamiast mediów była wojna, a zamiast migrantów zbuntowane, żołnierskie masy, które miały dosyć oficerów i systemu. No i przede wszystkim nie chciały ginąć na wojnie. No, a śmierć w czasie rewolucji? To już coś innego, bo rewolucja każe grabić zagrabione i jeszcze człowieka usprawiedliwia. Dokładnie tak, jak dziś w Wielkiej Brytanii, czy Hiszpanii.

Inspiracja dla rewolucji zawsze przychodzi z zewnątrz i rewolucja od razu zyskuje drastyczną przewagę nad reakcją. Wszystkie zaś siły reakcji są z miejsca właściwie skazane na zagładę. Nie wiedzą o tym jednak, ponieważ działa propaganda rewolucyjna. Ludziom naiwnym wydawać się może, że propaganda rewolucyjna dotyczy jedynie zrewoltowanych mas. To nie jest prawda, dotyczy ona przede wszystkim obrońców starego porządku, których należy przekonać do tego, że można z rewolucją negocjować. Potem zaś, że te negocjacje postępują, a następnie prowadzić je tak długo, aż kontrrewolucja się sama podzieli i zwątpi w swoją misję. Kiedy to się stanie należy podobijać wszystkie jej odmiany i zakazać w ogóle wspominania o nich. Potem zaś – kiedy minie kilka dekad i rewolucja przestanie być potrzebna jako narzędzie zarządzania nieruchomościami i aktywami – wykopie się kontrrewolucyjnych nieboszczyków z grobów i postawi im pomniki, a dzieci tych, co ich posłali do piachu będą świętować przy tych pomnikach różne rocznice. Po to, by znów, ale innymi metodami, odmienić świat.

W Rosji kontrrewolucja była na tyle mocna, że przekształciła się w wojnę domową, a siły kontrrewolucji zostały wsparte przez interwencję. Czy rzeczywiście zostały wsparta? Tego nie wiemy, albowiem prawdy o rewolucji, wydarzeniu w końcu niezbyt odległym w czasie i, jak nam się zdaje, dobrze zbadanym, nie wiemy za wiele. Pojawiły się jakieś wojska i nawet stoczyły kilka potyczek z komunistami. Jaki był jednak cel ich wylądowania dokładnie nie wiadomo. Oddziały brytyjskie siedziały w Rosji sowieckiej do roku 1922, a dowodził nimi Churchill, w tym czasie Korona – jako pierwszy kraj na świecie, już w roku 1918 uznała Sowiety. I podjęła nawet akcję dyplomatyczną. Obecność więc wojsk brytyjskich w Rosji na pewno nie miała na celu ochrony kontrrewolucji, choć mogło się tak wydawać. I to są niby znane fakty, ale ich sens jakoś ludziom umyka. Jak działała propaganda rewolucyjna? Przede wszystkim przekłamywała proporcje sił, dając tym samym nadzieję kontrrewolucji na sukces. Ten był wykluczony. Można było jedynie walczyć i zginąć. No, ale książki o rewolucji pełne są idiotycznych opisów walk, w czasie których sowieci szli w środku zimy do ataku boso. Był to znak poświęcenia się dla sprawy. Tymczasem oddziały kontrrewolucji, złożone z oficerów i kadetów, którym rewolucja zaprzysięgła śmierć, były dobrze odziane i wszyscy mieli buty, jak to burżuje i wyzyskiwacze. W takie rzeczy kazano nam wierzyć przez całe dekady. I wielu wierzy w nie do dziś.

Słabe i podzielone siły kontrrewolucji były odcięte od jakichkolwiek sojuszników i ośrodków przemysłowych czy werbunkowych. W zasadzie służyli w nich tylko ci, których rewolucja skazała na zagładę i ci, którzy ewentualnie mogli dostać od niej jakiejś propozycje. Ośrodki władzy i produkcji zostały przez rewolucję zajęte, a armia jej mnożyła się wykładniczo. Powiększenie armii kupowano na wojnie poprzez ustępstwa wobec agresora czyli Niemiec. Było to dobrze pomyślane, bo każdy rewolucjonista wiedział, że nie ma tylu Niemców na świecie, żeby realnie opanować kraj ciągnący się od Morza Białego do nadwołżańskich stepów. No i w ogóle sam pomysł, by rządzić Rosją, poprzez opanowanie całych jej połaci wydaje się, nawet dziś, całkiem głupi.

Dziś w Wielkiej Brytanii rewolucja nie odkryła jeszcze kart. To znaczy nie wiemy, co jest jej celem. Hasło – podmiana społeczeństwa jest tyleż nieprecyzyjne co głupie. Bo kto będzie pracował? Ci, którzy protestują na ulicach, to przeważnie ludzie z klasy niższej. To, co mówią i jak mówią, zdradza ich ograniczenia i wskazuje, że prawdopodobnie oni są ofiarami rewolucji. Propaganda, którą się do nich adresuje i organizacje, w które wierzą czyli te jakieś konserwatywne partie polityczne, nie spełnią ich nadziei. Oni tego nie rozumieją, bo są w fazie, kiedy rewolucja zatruwa ich propagandą dialogu. Jednocześnie tego dialogu im odmawiając. Prowadzą więc oni rozmowy między sobą, a te rozmowy wskazują jak bardzo są bezradni i słabi.

Nie widać zrewoltowanej armii, choć przecież wielu się domyśla, że ona jest. To ci rzekomi uchodźcy, którzy siedzą po drogich hotelach i żyją na koszt podatnika. Rewolucja zaś szuka teraz pretekstu, by ludzi tych uzbroić i posłać do walki przeciwko całkowicie rozbrojonej kontrrewolucji.

Co w takim razie zrobią funkcjonariusze policji i wojska? Dostaną ofertę od rewolucji, podobnie jak dobrotliwy car Karol III. I będą ją firmować. No to teraz pora zdradzić co jest istotnym celem rewolucji. Nie poprawienie czyjegoś życia przecież. Wręcz przeciwnie. Otóż jest nim podmiana szlachty. Nie całego społeczeństwa, ale gentry jedynie, która ma składać się ze zmiksowanych przedstawicieli rewolucji, tych najbardziej brutalnych, z fragmentami tego, co w klasowym, brytyjskim społeczeństwie po rewolucji pozostanie. Cała reszta zaś zostanie sprowadzona do statusu bydła, które dostanie jakieś zadania do wykonania. Prawdopodobnie jest to jedyny sposób, który pozwoli na likwidację niewydolnych systemów opiekuńczych zainstalowanych w zachodniej Europie. To znaczy należy je tak przeciążyć, by doszło do wojny domowej miejscowych z „uchodźcami” potem zaś państwo ma poprzeć tych ostatnich i zmienić warunki tak, żeby nikomu nie trzeba było płacić, nikogo utrzymywać, a ludność zapędzona do pracy kończyła swoją ziemską wędrówkę po czterech najdalej dekadach. Kiedy to się powiedzie, za kolejne pół wieku, kraj, jeśli się ostanie, rozpocznie nową ekspansję na świecie, albo przyłączy się do jakichś większych organizacji. O Brytyjczykach zaś nikt już nie będzie pamiętał. Ludzie, którzy zajmą teren, gdzie oni żyli będą określani jakimś innym wyrazem. Czy ta nowa szlachta będzie, która wyłoni się w czasie rewolucji, będzie korzystać z jakichś przywilejów? Tak, z przywileju bicia i znęcania się nad rdzennymi mieszkańcami Wyspy i kolonii, a żreć będzie tylko trochę lepiej niż oni. Rewolucja bowiem kontrolowana jest z miejsc, których istnienia nawet sobie nie wyobrażamy. Ktoś może zapytać, czy jednak za tym wszystkim nie stoi islam i pieniądze krajów rządzonych przez arabskie dynastie? Być może tak właśnie jest, ale rewolucja to wojna, jej wynikiem jest nie nazywana w ten sposób okupacja, na wojnie zaś zawiązuje się koalicje. Sądzę więc, że i za tą rewolucją stoi jakaś koalicja. Należy do niej przede wszystkim najwyższy brytyjski establishment, który jawnie dewastuje kraj, żyjąc w przekonaniu, że sam nie jest indykiem przeznaczonym na obiad.

To jest schemat dokładnie taki sam, jaki mogliśmy oglądać w sowietach – garstka wybrańców, wyła ze szczęścia, jak dostała w państwowe święto mandarynki dla dzieci. Bo żywność w czasach rewolucji nie służy do tego, by ją bezsensownie dystrybuować każdemu kto chce, ale do tego, by w ograniczonych porcjach przekazywać ją wybrańcom.

Co w takim razie czynić? Nasz kraj bowiem także może znaleźć się w zasięgu rewolucji. Przede wszystkim nie demonstrować na ulicach, bo to jest jeden punktów rewolucyjnego planu – wyciągnąć ludzi na ulice, uczynić ich bezradnymi, następnie zaś przekupić lub zastraszyć polityków, którzy im przewodzą i zmusić ich do zdrady. Myślicie, że u nas to niemożliwe? Aha, żebyście się nie zdziwili.

Jest jeszcze jedna kwestia, jakby niezauważalna u nas, ale dobrze widoczna w Wielkiej Brytanii – samorządy. Otóż rewolucja działa tam na poziomie władzy lokalnej. Po przygotowaniu propagandowym bowiem ludzie sami wybierają muzułmanów na burmistrzów. Ci zaś organizują życie wspólnot po swojemu, albowiem są przekonani, że to już ich kraj. A jak jest z naszymi samorządowcami, których przywykliśmy uważać za wsiowych przygłupów? No właśnie tego nie wiemy. Nam się bowiem zdaje, że islamista to chłop w turbanie, albo baba w burce. A tak nie musi być. Poza tym, nikt nie mówi, że akurat u nas samorządy zostaną przejęte przez islam. Mogą zostać przejęte przez jakąś organizację z islamem kolaborującą. Co mam wrażenie, już się odbywa na naszych oczach, my jednak w to nie wierzymy, bo widząc jednego czy drugiego durnia, co dorwał się do koryta, nie kojarzymy go z inną działalnością niż konsumpcyjna i złodziejska. Trzeba to zmienić, im szybciej tym lepiej.

Jeśli zaś chodzi o spotkania w miejscach, gdzie nikt nas nie będzie liczył i zaglądał nam do garnków – gdybym zorganizował spotkanie katakumbowe na zamku w Bobolicach, jakoś w czerwcu, to ilu chętnych by się znalazło? Muszę to wiedzieć zanim cokolwiek zaplanuję.

No nic, na dziś to tyle. Pamiętajcie o naszych książkach, bo często wrzucam coś nowego z rynku.

Mam dziś oto takie książki na składzie.

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/patologia-transformacji-witold-kiezun/

 

https://basnjakniedzwiedz.pl/produkt/36185/

 

Bardzo proszę, by ci, którzy chcą i mogą, wsparli Saszę, bo on w przeciwieństwie do tego co pokazują w podcastach on jest bezapelacyjnie autentyczny i sam wychowuje 13 letnią córkę, a do tego musi pracować. Ja mu już nie pomagam, bo wszystkie pieniądze, za która prawica mogłaby u mnie kupić książki i kawę, poszły na Sakiewicza i patriotyczne podcasty, a to co zostało w skarpecie, pójdzie niebawem na PiS, żeby wybory były wygrane.

https://zrzutka.pl/438wfv?utm_medium=mail&utm_source=postmark&utm_campaign=payment_notification

---

tagi: rewolucja  islam  rosja  własność  wielka brytania  uchodźcy 

	gabriel-maciejewski
	19 kwietnia 2026 09:41

53     2109    15 zaloguj sie by polubić